Monumentale kunst
Monumentale kunst is kunst die in, op of aan een gebouw is aangebracht en voortkomt uit samenwerking van kunstenaar met architect en vaak ook met de opdrachtgever. Het is kunst die voor een specifieke plek in of voor dat gebouw is ontworpen en gemaakt van materialen die passen in of bij de architectuur of de omgeving.
Na de Tweede Wereldoorlog werd Rotterdam in sneltreinvaart wederopgebouwd. In de binnenstad verrezen nieuwe kantoren, bankgebouwen, winkels en tientallen scholen die werden voorzien van één of soms meerdere monumentale kunstwerken.
Financiering vond plaats via 1%, later 1,5% van de bouwsom. De meeste monumentale werken werden vervaardigd door Rotterdamse kunstenaars zoals Louis van Roode, Gust Romijn, Ger van Iersel, Kees Franse, Hans Petri, Dick Elffers, Jan Bezemer, Joan Bakker, Adrie Blok, Henk de Vos en vele anderen.
De eerste jaren na de oorlog is een periode waarin de kunstenaar ontwerpt en soms nog zelf het ambacht uitvoert. Hij schildert, metselt, hakt en last. Het meeste werk dat gemaakt is, heeft een herkenbare vorm, soms geabstraheerd, religieus of verwijzend naar het bedrijf of gebouw waar in, op of aan geplaatst.
Dagelijks lopen mensen in Rotterdam over de Hoogstraat zonder de versiering aan het pand van de CoolBlue of Peek en Cloppenburg op te merken. Ze kijken naar het mozaïek aan het Holbeinhuis op de Coolsingel, het Paard op de voormalige Twentse Bank aan de Blaak en bezoekers van de Doelen betreden de grote zaal lopend over het mozaïek van Wally Elenbaas of kijken in het metrostation Beurs naar ‘de lasser’ van Henk de Vos, maar zien zij deze kunstvormen ook?